Waarom ik dit werk doe

Mijn dyslexie werd pas op latere leeftijd herkend — na jaren waarin ik daardoor onder mijn niveau werkte zonder dat ik precies wist waarom. Die ervaring is de reden dat ik nu anderen begeleid die tegen vergelijkbare dingen aanlopen: ik weet van binnenuit hoe het voelt als lezen en schrijven meer moeite kosten dan je zou willen, terwijl daar niets aan je denkvermogen mankeert. In mijn praktijk richt ik me op mensen met dyslexie, en regelmatig ook op combinaties daarvan met bijvoorbeeld ADHD, hoogbegaafdheid, hooggevoeligheid of autisme. Ik werk met de Socratische gespreksmethode: door gerichte vragen te stellen help ik je zelf tot inzicht te komen, in plaats van dat ik een pasklare oplossing aanreik. Dat past bij hoe ik zelf heb geleerd om met mijn eigen dyslexie om te gaan — niet met één trucje, maar met een aanpak die bij jou past.

Mijn grenzen als coach

Als blijkt dat er meer nodig is dan coaching — bijvoorbeeld een officiële diagnose, medische behandeling of gespecialiseerde jeugdhulp — verwijs ik door naar een professional die daarin gespecialiseerd is. Coaching vervangt geen diagnostiek of behandeling.